Polityka: analizy, dyskusje, program

Nasze teksty mają ambicję służyć głębokiej politycznej zmianie. Chcemy, by media organizowały opinię publiczną i reprezentowały ją wobec polityków -- nie tylko rządzących. Chcemy również, by stały się miejscem rzetelnej debaty, w której wykuwa się wizja lepszej Polski, Europy i świata.

Celem jest obywatelskie społeczeństwo

Bez debaty polityka nie jest możliwa. Bez debaty publicznej niemożlliwa jest polityka demokratyczna. Bez mediów jako czwartej władzy w państwie nie ma mowy o demokracji, której instytucje należą do obywateli.

Wyobraź sobie, że zamiast bojkotować Orlen, który uczestniczy w zamachu na niezależne media, co dziesiąty wyborca opozycji przeznacza miesięcznie równowartość jednego litra benzyny na fundusz społecznych mediów.
Wesprzyj projekt obywatelskich mediów

Polityka: analizy, dyskusje, program

Nasze teksty mają ambicję służyć głębokiej politycznej zmianie. Chcemy, by media organizowały opinię publiczną i reprezentowały ją wobec polityków — nie tylko rządzących. Chcemy również, by stały się miejscem rzetelnej debaty, w której wykuwa się wizja lepszej Polski, Europy i świata.

Dlaczego Hołownia i Kamysz boją się wyborów

„Nie byłem zwolennikiem wspólnej listy. Sondaż obywatelski mnie przekonał. Nie przekonał PSL i Hołowni. Idą w zaparte. Mają „wewnętrzne sondaże”. Mój „wewnętrzny” sondaż mówi mi, że ego Hołowni zwycięży. Tak jak poprzednim razem gdy odmówił poparcia Trzaskowskiemu w II turze” – napisał w nocy z 20/21 03 na Twitterze Jakub Bierzyński, socjolog, współzałożyciel Kantara, uznany i szanowany w swoim środowisku specjalista w zakresie badań opinii i rynku bezpośrednio po debacie zorganizowanej ws. omówienia wyników sondażu obywatelskiego. Prof. Markowski natomiast (cytuję za fb): „Nie ufam słowom Hołowni. Nie znam badań, że dwie listy są dla opozycji lepsze. To infantylne założenia”

Po to zrobiliśmy ten sondaż. Nie po to, by kogoś skłonić do określonej koncepcji, by komuś udowodnić, że mamy lub inni nie mają racji, lecz by spojrzeć na rzeczywisty obraz sytuacji i na jego podstawie zweryfikować swoje wyobrażenia i podjąć skuteczne działania, by osiągnąć deklarowany cel. Przypomnę, że wszyscy liderzy partii opozycyjnych głoszą od lat i powtarzają jak mantrę: po pierwsze odsunąć PiS od władzy.

Jakub Bierzyński jeszcze w czasie swojego wystąpienia na debacie ws. sondażu obywatelskiego był dość sceptyczny co do wspólnej listy i efektu wyborczego w przypadku startu opozycji w jednym bloku ale przedstawione dane i głosy innych specjalistów skłoniły go do weryfikacji dotychczasowej opinii. Podręcznikowa wręcz reakcja a jednak, jak widać na przykładzie niektórych polityków i związanych z nimi ludzi, dość rzadka… Czym się kończy upór i odporność na wiedzę i doświadczenie wiemy.

PRZECZYTAJ TAKŻE: W poszukiwaniu chłopca do bicia. Po debacie w Wyborczej

Wraca dyskusja jak ta z 2019 roku, razem czy osobno, gdy w sumie mieliśmy ponad 900 tys. głosów więcej niż Zjednoczona Prawica, ale większość mandatów zdobył Kaczyński, bo… posłuchajcie, teraz padają te same argumenty. Nie ma żadnej refleksji, nie trafia do głów żadna nauka płynąca z praktyki społecznej i doświadczenia. Pozostaje czysty partykularny interes nielicznego w gruncie rzeczy aparatu partyjnego i ich liderów; Hołowni, Kobosko (aż trudno wymienić następnych), Kamysza, Sawickiego, Zgorzelskiego i innych, ale z „ludowcami” jest trochę inaczej, bo oni po przyjęciu grupy „konserwatystów” z KO rozpoznawalnych nazwisk mają więcej… Tworzy to inne, ale w efekcie podobnie separatystyczne podglebie.

Nawet Kaczyński po latach to zrozumiał i cwaniacko łączy samouwielbienie i irracjonalizm z empirią i pragmatyzmem, co przynosi mu sukces; niszczącą Polskę władzę i pozwala mu kłamać, dewastować państwo i rozkradać publiczne pieniądze na razie bezkarnie a jego wcześniejsi oponenci z prawej strony mają się jak pączki w maśle i robią co chcą w swoich resortach . Nie liczą się z nikim i niczym.

Ale zostawmy Kaczyńskiego. Jego plan się ziścił. Zbudował dość liczną, 25-30% grupę wyznawców, którą dla zmylenia w swojej propagandzie nazywa świadomym elektoratem konserwatywnym. Na polskie warunki stanowi ona silną bazę wyborców, mentalnie i społecznie dość jednorodną. Odporną na argumenty inne niż płynące z nieliczącej się z kosztami i elementarnymi zasadami przyzwoitości propagandy władzy, w swoim charakterze akceptującą autorytaryzm i jednowładztwo i w dużej mierze zależną od władzy i płynących od niej transferów pieniężnych. Wyłonił się bardzo silny i groźny przeciwnik demokracji i wolności.

PRZECZYTAJ TAKŻE: Zmieniony kodeks wyborczy, kierunek – powyborczy chaos

Po drugiej, naszej stronie mamy zniecierpliwionych i zmęczonych sytuacją mniej lub bardziej oddanych zwolenników demokratycznego ładu oburzonych nieprawością, kłamstwem i złodziejstwem dzisiaj rządzących. W szczegółach to bardzo różnorodne środowisko; generacyjnie, materialnie, środowiskowo i ideowo. Dosyć wymagające; z własnymi poglądami i sympatiami, odnoszące się krytycznie do każdej władzy i oczekujące od niej często więcej niż ona może czy potrafi zrobić. Ale łączy nas wiele. Oprócz wspomnianego i kłopotliwego dla władzy krytycznego myślenia w znakomitej większości czujemy się i jesteśmy zwolennikami integracji europejskiej, posiadamy ugruntowany szacunek dla prawa, opowiadamy się za uszanowaniem wolności i praw jednostki. Po prostu „demokraci”, którzy przede wszystkim nie godzą się na ograniczanie ich praw do wpływu na to co się w państwie dzieje, nie znoszą przejawów autorytaryzmu, barku szacunku dla innych, w tym myślących inaczej, kłamstwa, buty i ohydnej bezkarności jawnie rozpasanego złodziejstwa i łamania prawa przez ludzi władzy. Dla mnie najgorsze jest wszechobecne kłamstwo. To mnie obraża i nie daje spokoju.

Spraw do załatwienia i uporządkowania na nowo jest multum. Od praw kobiet, inflację, zasady parlamentaryzmu i unormowania relacji z UE, przez służbę zdrowia, oświatę i transformację energetyczną, media publiczne, sądy, służby, prokuraturę, wolną kulturę, przełamanie monopoli spółek państwowych, zawsze nieefektywnych, źródło wysokich cen i synekur partyjno-związkowych i dziesiątki innych, z którymi nic nie zrobimy, jak nie wróci otwarta publiczna debata, w tym, co kluczowe dla jej efektywności – większość parlamentarna. Kaczyński gwałcąc nasze państwo pokazał ile jest do zrobienia. Warunkiem koniecznym jest zdobycie przekonującej większości, najlepiej pozwalającej w miarę sprawnie rządzić… Sondaż obywatelski dobitnie pokazał, że większość demokratów akceptuje jeden blok wyborczy a ordynacja wyborcza powoduje, że jest on jedynym rozwiązaniem, które na niecałe 7 miesięcy przed wyborami pozwala myśleć o zdobyciu większości w przyszłym parlamencie.

Nie trzeba mieć habilitacji z politologii, by rozumieć, że w tej sytuacji najlepszym i ze względu na ordynację D’Hondta jedynie skutecznym rozwiązaniem jest połączenie sił i start w jednym bloku wyborczym, by nie zmarnował się żaden głos demokratów. Wspólna lista partii opozycyjnych obok tych oczywistych korzyści niesie jeszcze jeden ważny walor: pozwoli nam zagłosować na tych kandydatów, na których tak naprawdę chcemy oddać swój głos. To będą faktycznie prawdziwe wybory. Możemy postawić krzyżyk przy nazwisku kandydata, którego cenimy najbardziej bez względu na to, z jakiej opcji się wywodzi, czy z KO, czy z PSL, lewicy czy z Polski 2050. Jedni stracą, drudzy zyskają, ale będzie to nasz wybór a nie jakaś układanka wewnątrzpartyjna. Niestety, obawiam się, że tego właśnie boją się liderzy PSL i Polska 2050. Boją się wyborów.

Tekst opublikowany został na pawelbujalski.blog

O autorze

Dlaczego obywatelskie media są ważne? Chwila prawdy: Google Trends - zestawienie częstości wyszukiwania polityków w internecie

W dziale Polityka

Trójpodział władzy

Trójpodział władzy. To nie tylko niezawisłość sądów. To również kontrola rządu przez parlament. To między

Czytaj »

Policzmy się

11 września 2023 roku to kolejny dzień rozmów z wyborcami w ramach akcji „Policzmy się!”

Czytaj »

Stan rozmów

Jeśli wspólna lista opozycji jest niezbędna, a jest, to poważne rozmowy o niej należy prowadzić

Czytaj »

Wielkie udawanie

Nie wszyscy śledzą uważnie i interesują się sprawami publicznymi. Mają do tego prawo, choć budzi

Czytaj »

Eksperyment

KO (PO) deklaruje chęć utworzenia wspólnej listy. Inna rzecz, że te propozycje Tuska mają -na

Czytaj »
komitety obywatelskie

Rachunki krzywd i racja stanu

Podmiotem w wyborach musi być ruch obywatelski. Tylko on jest w stanie wygrać 276 mandatów, nie mówiąc o 305. I tylko on oraz jego przedstawiciele mają szansę zdobyć prawdziwe społeczne zaufanie, a ono przesądza o wszystkim. Musimy powtórzyć mobilizację i wynik z 1989 roku – inaczej przegramy wojnę nazajutrz po wygranej bitwie.

Czytaj »

Stan zagrożenia

Nad Europę i Stany Zjednoczone dotarła kolejna fala ekstremalnych upałów i towarzyszące jej inne zaburzenia

Czytaj »

Kosztowna nieobecność

Donald Tusk podsumował „na gorąco” i krótko czwartkowe „historyczne wydarzenie”, jak określił spotkanie przywódców europejskich

Czytaj »
wybory

Algorytm porażki

O Kaczyńskim, PiS-ie i całej tej zachłannej i pozbawionej skrupułów władzy pisać teraz nie będę.

Czytaj »
pieniądze za praworządność

Różne sposoby na samobójstwo

Wczorajsza „Polityka” przyniosła ważny wywiad Jerzego Baczyńskiego z Donaldem Tuskiem. Polityk w Polsce, który powie:

Czytaj »
Andrzej Duda

Orędzie Prezydenta

Oczywiście, że nie można mu wierzyć. Gdyby robił to, co powinien, by jego działania i

Czytaj »
jedna lista

Kanonada

Żądania wspólnej listy wyborczej całej opozycji powinny być adresowane przede wszystkim do KO i Donalda Tuska – bo jego wezwania do jedności to polityczna mimikra, a nie żaden realny plan. Żądania powinny dotyczyć tego, jak tę listę konstruować, by dla pozostałych partii udział nie oznaczał samobójstwa. Słychać te żądania dziś powszechnie, zwłaszcza w Gazecie Wyborczej, ale nie tylko. Tkwi w tym paradoks, o którym warto chwilę pomyśleć – dlaczego teraz, a nie np. przed wyborami w 2019 roku, skoro to wtedy sytuacja była jednoznaczna, a dzisiaj nie jest? Przede wszystkim jednak ów postulat przybrał dziś postać politycznej kanonady, w której m.in. sam wziąłem udział. Tusk wzywa, pozostali odmawiają i to oni są celem artyleryjskiego ostrzału. Jego efekt zaczyna już być widoczny w sondażach. To nie tylko niesprawiedliwie jednostronna polityczna nawalanka, ale i gra bardzo niebezpieczna. Tak grać nie wolno. Zarówno z pryncypialnych, jak i strategicznych powodów. W tej grze głosy wszystkich polityków brzmią fałszywie. Próbujmy patrzeć trzeźwo, bez uproszczeń, bez wypierania rzeczywistości. To nie jest tekst „tożsamościowy” i na pewno nie ku pokrzepieniu serc. To jest tekst o tym, jak być może da się wygrać, a jak na pewno nie.

Czytaj »
KOD; Komitet Obrony Demokracji; Prawybory

Do przyjaciółek i przyjaciół z KOD

Kandydujcie. Z obywatelskich list, nie z tych, które partie układają dla siebie. Zbudujmy obywatelską reprezentację, której głosu nie będzie już można po prostu zignorować, jak robiono to zawsze dotąd w odpowiedzi na wezwania do wspólnej listy, do prawyborów, do zdecydowanych działań poza parlamentem i do przeróżnych innych rzeczy – i jak zignorowano nasz głos z tą wyjątkową ostentacją, na którą w osłupieniu patrzyliśmy w czasie niesławnej, zawstydzającej i upokarzającej nas sejmowej owacji. Nie apelujmy już tylko do rozsądku i sumień polityków. Zmieńmy pozycje w ich kalkulacjach.

Czytaj »
aborcja

Mniejsze zło już nie istnieje

Z oskarżeniami swoich mamy oczywisty kłopot. Może jednak my wszyscy, którzy głosujemy we wciąż przegrywanych wyborach, chodzimy na demonstracje, robimy, co możemy lub chociaż myślimy, co zrobić się da, powinniśmy się wreszcie dowiedzieć, że politycy opozycji rozgrywają inny mecz niż my.

Czytaj »
Piotr Szczęsny

Kasprzak pisze do Tuska

W dniu 6 rocznicy wyborów z 2015 roku, kiedy PiS przejął samodzielnie parlamentarną większość po raz pierwszy w historii III RP (lub IV), Paweł Kasprzak w otwartym liście do Donalda Tuska formułuje 8 punktów możliwej mapy drogowej, która poprzez wyborcze zwycięstwo ma szansę zakończyć polski kryzys i polską wojnę.

Czytaj »
Unia Europejska

Jak nie wyjść z Unii?

To, że przekroczyliśmy granicę prowadzącą do wyjścia z Unii nie budzi dzisiaj już wątpliwości. Aktualny

Czytaj »
obywatelski sejm

Utopia Obywatelskiego Sejmu

Kiedy myślimy o wyborach, o tym, że one przesądzą o wszystkim, to oczywiście cel – to właśnie „wszystko”, o które toczy się gra – odsuwa na bok wszystkie inne sprawy. W wyborach startują partie i między bajki można spokojnie odłożyć marzenia o jakichś bezpartyjnych konstrukcjach i kandydatach. Żaden ruch społeczny – choćby był najsilniejszy – w wyborczej perspektywie nas nie interesuje. To błąd i o tym za chwilę. Ale trzeba przede wszystkim znać perspektywę i miarę, a więc wiedzieć to przede wszystkim, że dziś jest już bardzo jasne, że „pewniakiem” w wyborach – tą partią, której szanse w pokonaniu PiS są i pozostaną największe bez porównania z konkurentami na opozycji – jest PO z ową atomową bronią, którą jest w niej Donald Tusk. W tym sensie liczy się dzisiaj niemal tylko to. Można się na to zżymać i są ku temu powody, które sam znam aż nadto dobrze, ale to byłoby po prostu daremne.

Czytaj »