Polityka: analizy, dyskusje, program

Nasze teksty mają ambicję służyć głębokiej politycznej zmianie. Chcemy, by media organizowały opinię publiczną i reprezentowały ją wobec polityków -- nie tylko rządzących. Chcemy również, by stały się miejscem rzetelnej debaty, w której wykuwa się wizja lepszej Polski, Europy i świata.

Celem jest obywatelskie społeczeństwo

Bez debaty polityka nie jest możliwa. Bez debaty publicznej niemożlliwa jest polityka demokratyczna. Bez mediów jako czwartej władzy w państwie nie ma mowy o demokracji, której instytucje należą do obywateli.

Wyobraź sobie, że zamiast bojkotować Orlen, który uczestniczy w zamachu na niezależne media, co dziesiąty wyborca opozycji przeznacza miesięcznie równowartość jednego litra benzyny na fundusz społecznych mediów.
Wesprzyj projekt obywatelskich mediów

Polityka: analizy, dyskusje, program

Nasze teksty mają ambicję służyć głębokiej politycznej zmianie. Chcemy, by media organizowały opinię publiczną i reprezentowały ją wobec polityków — nie tylko rządzących. Chcemy również, by stały się miejscem rzetelnej debaty, w której wykuwa się wizja lepszej Polski, Europy i świata.

Tym państwu dziękujemy


Fala oburzenia przetoczyła się przez media z powodu przegłosowanej w Sejmie decyzji o podwyżkach pensji polityków na urzędach – w tym parlamentarzystów. Oburzenie wzięło się z „solidarności ponad podziałami”

Za podwyżkami ramię w ramię z PiS głosowała opozycja – „za forsę naszą i waszą” – wyjątków było około 30. Nie uważam, żeby akurat to głosowanie kompromitowało posłów opozycji bardziej niż inne i jestem im niemal wdzięczny. Pierwszy raz zrobili coś bez ściemy – bez gadania, frazesów, wielkich słów o Polsce, szybko, sprawnie, z rozbrajającą prostotą, nie robiąc wariatów z siebie i z nas.

Głosowanie pensyjek źle świadczy o nas – o politykach szkoda gadać

Sprawa jest lub powinna być śmieszna. Posłowie powinni zarabiać dużo. Ich zarobki to trudny do zauważenia ułamek w budżecie kosztów utrzymania struktur państwa. Gadanie o skromności „reprezentantów ludu” jest czystym populizmem – potrzebujemy ludzi kompetentnych, dobrze wynagradzanych za ważną pracę wykonywaną dla nas, niepodatnych na korupcję. Fakt, brakuje na ochronę zdrowia, nie ma dla nauczycieli, idzie kryzys, jest recesja, wygląda więc to wszystko raczej jednak źle. I z tego powodu rzeczywiście należy to głosowanie uznać za etycznie naganne. Tyle, że to ani nie jest pierwsza kompromitacja naszych przywódców, ani najpoważniejsza. W ogóle nie jest poważna. Dlaczego więc akurat teraz otwieramy oczy? Nie wiem. Ale dobrze to o nas nie świadczy. Bo to my, wyborcy, paśliśmy arogancką głupotę tych państwa latami.


PRZECZYTAJ TAKŻE: Politycy wreszcie zrobili coś bez ściemy


Przypomnę głosowania o aborcji, o IPN, nawet o Mierzei Wiślanej. Przypomnę głosowanie w PE w sprawie sankcji za polską niepraworządność. Wtedy nie widzieliśmy tego, co widzimy dziś? Albo zwłaszcza przed wszystkimi przegrywanymi wyborami – kiedy wszyscy politycy, wszyscy dziennikarze i wszyscy działacze powtarzali dęte komunały o „walce o Polskę”, że „decyduje się wszystko” itd. – choć w rzeczywistości decydowało się wyłącznie to, jak partie podzielą się resztkami po PiS, by wszyscy byli zadowoleni. Każde z ostatnich wyborów rozegrano tak, że wygrać się ich w żaden sposób nie dało i powinien był to wiedzieć każdy z owych komentatorów wygłaszających z tych okazji agitki napuszone wielkimi słowami. To był prawdziwy powód, żeby tym państwu mówić „niech was szlag!” – a nie jakieś podwyżki. Powodem był – przypomnę małostkowo – Ujazdowski w Warszawie, a nie dopiero podwyżki.


Przegraliśmy wybory samorządowe i postanowiliśmy udawać sukces – bo łatwo jest zrobić w trąbę wyborców nieumiejących czytać danych, a nadziei potrzeba wszystkim. Przegraliśmy wybory europejskie, które dla PiS powinny być nie do wygrania. Przegraliśmy wybory do Sejmu, choć opozycja dostała w nich więcej głosów – bo szanowni państwo poszli w trzech blokach i d’Hondt zaskoczył ich jak zima drogowców. W ostatnim głosowaniu poszliśmy na układ, na który nikomu uczciwemu pójść nie było wolno i wystawiliśmy kandydatów wyłącznie po to, żeby PiS mógł twierdzić, że wybory się odbyły, odrzuciliśmy przy okazji ofertę zdrajcy Gowina pieprząc o uczciwości i z wyższością nie biorąc proponowanej przezeń władzy – wszystko to zrobiliśmy, by radośnie udać się „walczyć o Polskę”, dając Dudzie zwycięstwo pewne i godne męża stanu: przy rekordowej frekwencji i pełnym zaangażowaniu oponentów. Wszystkie te boje nasi dzielni przywódcy, oraz my, dumni potomkowie bohaterów spod Somosierry, przegraliśmy nie z geniuszami politycznej strategii, ale z Kaczyńskim, Sasinem, Dudą i podobnymi im półgłówkami.


PRZECZYTAJ TAKŻE: Kryzys nowoczesności. Obyczaje – notatki prof. Marcina Króla


I nie żadna etyka powinna kazać podziękować państwu politykom już na dobre, choć hipokryzja, z jaką wygadywali te wszystkie slogany o Polsce, demokracji, cywilizacji i poszanowaniu człowieka, przyprawiała o mdłości, których znosić sam odmówiłem już dawno temu. Szliśmy na te wybory pasąc tę partyjną arogancję i przekonując nierozgarniętych partyjnych strategów o ich geniuszu. Głupota – nie cynizm, nie fałsz i nie hipokryzja, tylko przede wszystkim przeraźliwa głupota jest tym, co dyskwalifikuje. Powinno zdyskwalifikować liderów opozycji już dawno, a skoro nie zdyskwalifikowało, mamy to, na co zasłużyliśmy.

Głupota, szanowni państwo, jest naprawdę groźniejsza niż PiS

Również głupotę okazali nasi wybrańcy tym razem, głosując jak głosowali. Pieprzą teraz z cicha, że nie mogli wspierać populistycznych haseł. Naprawdę? A poparcie dla 500+? A oferty 1000+? Sześciopaki? Gadanie o „zastępczych tematach”, o gotowości udziału w marszach narodowców, o ciekawych postulatach gospodarczych Konfederacji? To wszystko mogli? I mają dzisiaj czelność próbować nam wmówić, że się kierują odpowiedzialnością? Radziłbym milczeć i zgodnie z radą Terleckiego poczekać aż sprawa przyschnie. Gościu wie, co mówi – ma doświadczenie w tych sprawach, wam też nieobce.

Popatrzcie, szanowni parlamentarzyści, na Konfederację i mowy Katonów, które wygłaszają jej przedstawiciele. Pomyślcie – o ile stać was na myślenie – że poseł Braun dostanie podwyżkę podobnie jak wy wszyscy, np. mój ulubiony senator Ujazdowski (ciekawe jak będzie głosował Senat?), który przecież będzie mógł całą kwotę podwyżki honorowo przekazać Kampanii Przeciw Homofobii. To na Konfederację, nie na was, patrzę ze zgrozą, widząc jak rośnie – na was patrzeć nie ma po co. Widzę Konfederację punktującą PiS mniej więcej tak, jak wy to robicie, tylko celniej i składniej, i widzę, że ich ludzie słuchają i im wierzą. Dlaczego wierzą? Bo oni nie są wami. Słucham uważnie, kiedy Konfederacja mówi np., że nie było nigdy w III RP pełnego trójpodziału władzy, w którym parlament kontrolowałby rząd i wiem, że nie tylko mają rację, ale są jedynymi w parlamencie, którzy o tym mówią. Widzę, jak podłożyliście się im, głosując za podwyżkami. Wychodzą na jedynych sprawiedliwych. Tak jest w każdej sprawie, w której wy postanawiacie kluczyć, albo o której zgoła nie wiecie niczego przy całym waszym napuszonym i pustym pieprzeniu o demokracji.


Za idiotyzm tego waszego głosowania w śmiesznie drobnej sprawie zapłacimy straszną cenę. Historia lubi takie przypadki. Po całym paśmie prawdziwych skandali, po festiwalu zakłamania i najzwyklejszej głupoty, to głosowanie – niby bez większego znaczenia – jednak przesądza bardziej niż inne. Duda jest zbyt ograniczony – gdyby nie był, powinien zawetować tę ustawę. Ciekawe, co zrobilibyście wtedy, zrobieni na durni, jak na to zasłużyliście. Pomoglibyście PiS-owi odrzucić weto Dudy? Czy Dudzie je utrzymać? Mamy Senat, redutę praworządności i uczciwości. Po co ją mamy? Co zrobi Senat w tej sprawie? Stać was na to, żeby choć pół kroku naprzód pomyśleć?

O waszej forsie populistycznie

Po co właściwie wy dzisiaj w ogóle siedzicie w parlamencie? Coś zależy od waszych interpelacji i głosowań? Jeśli ktoś miał jakiekolwiek złudzenia po 2015 roku, miał parę lat, by się ich pozbyć. Parlament jest fikcją. Służy wyłącznie za znak pisowskiej większości – nam podział mandatów mówi tylko tyle, że PiS nie ma większości konstytucyjnej i jeśli to ma w ogóle jakiekolwiek znaczenie, tylko po to warto trzymać własne tyłki na sejmowych krzesłach, żeby PiS tej większości nie osiągnął. Udziałem w głosowaniach, które niczego nie mogą zmienić, bo decyzje zapadają na Nowogrodzkiej, potwierdzacie fikcję parlamentaryzmu. Z zachowaniem właściwych proporcji – jak kiedyś ZSL i SD obok PZPR w komunistycznym sejmie udawały parlament. Wmawiając zaś wszystkim, że jakiekolwiek znaczenie mają wasze przemowy i prasowe konferencje, bardziej szkodzicie niż pomagacie.

No i jeszcze bierzecie forsę. Pofantazjujmy. Bo poza tym, że to fantazja, to przy okazji jest to obietnica wyborcza. Nasza, obywatelska, np. moja.


PRZECZYTAJ TAKŻE: Buciory narodowców uderzają już w bruk


Gdyby ruchy obywatelskie zdołały umieścić w parlamencie setkę swoich przedstawicieli, miałyby stu ludzi w służbie tego, czym się i tak zajmują – a w czasach, kiedy wasza aktywność nie znaczy nic, zajmują się tym nieporównanie od was skuteczniej. Wniosek KE do TSUE i utrzymanie kadencji sędziów SN niech będzie jednym z przykładów – bo w tym nie uczestniczyliście. Zatrzymana wycinka Puszczy i zdymisjonowany Szyszko niech będzie innym przykładem. Odwrócenie społecznego poparcia dla dostępu do aborcji i praw gejów niech będzie kolejnym. Faktyczna kontrola praw konstytucyjnych w sądach powszechnych niech będzie jeszcze następnym. Jest tego jeszcze trochę, choć wiele więcej wymienić się nie da – ale pokażcie, co osiągnęliście w tym czasie wy. Więc setka ludzi skutecznych, wynagradzanych kwotą – niech będzie, że 10 tys. zł. To milion miesięcznie na wynagrodzenia – niewyobrażalne dla żadnego z ruchów obywatelskich i dla żadnej organizacji pozarządowej.

A każdy z tych ludzi miałby kolejne, powiedzmy, że tylko 10 tys. na własne biuro. Kolejny milion. W zarządzie setki wysoko opłacanych ludzi o kompetencjach wśród was niespotykanych.

Co zrobiłyby ruchy obywatelskie z dwumilionowym miesięcznym budżetem?

  • Sfinansowałyby np. obywatelskie media i znalazły sposób na dotarcie z nimi tam, gdzie nikt z was dotrzeć nie umie, choć bywacie w studiach TVP.
  • Zorganizowałyby sieć prawnej pomocy, będąc w stanie nie tylko bronić ludzi ze wsparciem pracujących pro bono adwokatów, ale i skuteczniej niż Ordo Iuris skarżyć instytucje państwa w Polsce i za granicą za naruszenia prawa w każdej dziedzinie życia.
  • Przeprowadziłyby badania społeczne, konsultacje i panele obywatelskie, przygotowując obywatelskie projekty prawa – a jeśliby pozbawiony znaczenia Sejm je wszystkie odrzucał, bo tak zdecyduje Nowogrodzka,
  • przeprowadziłyby, choćby na sposób kataloński, referenda, które by mandat tych projektów potwierdziły najdobitniej jak tylko można i najgłośniej. Rujnując tym poparcie dla Sejmowej większości wśród wyborców tej większości, która projekty odrzuca.
  • Projekty dotyczyłyby m.in. wszystkich tych spraw, których boicie się w ogóle dotknąć – nazywacie je „światopoglądowymi” albo „zastępczymi”, wywołują w was panikę, bo one dzielą społeczeństwo, są zapalne, wstrząsają podstawami państwa. Przestałyby wstrząsać.
  • Dotyczyłyby także podstawowych zagadnień ustrojowych i np. ustroju partii politycznych, likwidując ich mafijno-wodzowski charakter, za czym – nie miejcie żadnych złudzeń – w równym stopniu opowiadają się wyborcy PiS i opozycji.
  • o eksperckich think-tankach szkoda w ogóle wspominać, bo każdemu obywatelskiemu panelowi one by towarzyszyły. Warto za to spytać, gdzie są wasze?

Wszystko to z parlamentarnych środków, którymi dziś dysponujecie, bez partyjnych subwencji, którymi dysponują wasi szefowie.

W przypadku większości z was prosty test jest wystarczająco rujnujący dla waszej reputacji. Wystarczy wysłać np. 100 maili na adres kogokolwiek z was i nie doczekać się ani jednej odpowiedzi, by wiedzieć z całą pewnością, że tę kasę przewalacie – nie macie nawet sekretariatów sprawnych w jakimkolwiek stopniu. Co robicie z publiczną forsą, szanowni państwo? Tak choćby w skrócie – co?

I jeszcze coś. Konfederacja robi mniej więcej to, co opisałem, choć ma 11 posłów, a nie stu, więc robi to na odpowiednio mniejszą skalę. Robią to w czasie, kiedy wy gadacie frazesy. I rosną.  Nie wiecie, jak to się skończy, prawda? Ja wiem.

Startuję już dziś

Sam wystartuję na pewno. Do Senatu. Tym razem nie sam – mam nadzieję, że Obywatele RP zechcą i zdołają znaleźć setkę kandydatów, a inne środowiska będą szukać swoich. Bez wątpliwości Senat powinien być obywatelski, bo to nie partyjne aparaty powinny kontrolować uczciwość partyjnej politycznej gry. To już powszechna świadomość pomimo partyjnych wysiłków.

Ponieważ zagrożenie PiS będzie trwało, trzeba będzie przeciw PiS wystawić po jednym kandydacie w okręgu. Wyłonimy tę setkę obywatelskich kandydatów w prawyborach. By ludzie mieli wybór, a ich kandydaci – prawdziwy mandat, a nie tylko partyjną rekomendację. Partyjni kandydaci niech dołączają – jeśli ich na to stać. Ujazdowskiego nie było. Jeśli jesteście dziś pewni, szanowni państwo, że mimo to Ujazdowscy przejdą podobnie niezagrożeni, to jesteście głupsi niż na to wskazuje wasze głupie głosowanie.

Terlecki ma sporo racji i naprawdę lepiej byłoby milczeć zamiast tłumaczyć, że potrzeba wam forsy. Sprawa przyschnie i ci, którzy dzisiaj na was pomstują, jutro będą na Facebooku publikować selfie z wami równie radośnie bezmyślnie, jak to robili dotychczas. Ale ładnych parę osób uparło się nie na żarty – jak uparłem się ja. Są wśród nich ludzie skuteczni.

O autorze

Dlaczego obywatelskie media są ważne? Chwila prawdy: Google Trends - zestawienie częstości wyszukiwania polityków w internecie

W dziale Polityka

Eksperyment

KO (PO) deklaruje chęć utworzenia wspólnej listy. Inna rzecz, że te propozycje Tuska mają -na ile zdołałem sprawdzić

Czytaj »
komitety obywatelskie

Rachunki krzywd i racja stanu

Podmiotem w wyborach musi być ruch obywatelski. Tylko on jest w stanie wygrać 276 mandatów, nie mówiąc o 305. I tylko on oraz jego przedstawiciele mają szansę zdobyć prawdziwe społeczne zaufanie, a ono przesądza o wszystkim. Musimy powtórzyć mobilizację i wynik z 1989 roku – inaczej przegramy wojnę nazajutrz po wygranej bitwie.

Czytaj »

Stan zagrożenia

Nad Europę i Stany Zjednoczone dotarła kolejna fala ekstremalnych upałów i towarzyszące jej inne zaburzenia klimatyczne zagrażające życiu

Czytaj »

Kosztowna nieobecność

Donald Tusk podsumował „na gorąco” i krótko czwartkowe „historyczne wydarzenie”, jak określił spotkanie przywódców europejskich w Kijowie

Czytaj »
KPO

Czy Unia „kupuje czas”?

Dzisiaj, po wstępnej dyskusji z początku tygodnia, Komisja Europejska powinna zaakceptować polski Krajowy Plan Odbudowy. W czwartek przyjęty

Czytaj »
wybory

Algorytm porażki

O Kaczyńskim, PiS-ie i całej tej zachłannej i pozbawionej skrupułów władzy pisać teraz nie będę. Dość już o tym pisałem. Dość

Czytaj »
polityka energetyczna

O „ruskim” to gazie piosenka

Dramatycznie niski jest poziom publicznej debaty w Polsce. O sprawach ważnych właściwie nie rozmawia się w ogóle. Dotyczy to polityków,

Czytaj »
pieniądze za praworządność

Różne sposoby na samobójstwo

Wczorajsza „Polityka” przyniosła ważny wywiad Jerzego Baczyńskiego z Donaldem Tuskiem. Polityk w Polsce, który powie: „Ani grosza dla

Czytaj »
Węgry

Węgrzy przegrali wybory

Węgrzy przegrali wybory. Brzmi to dziwnie, skoro ktoś je przecież na Węgrzech wygrał, a w demokracji wybory są zawsze wygraną. Tyle,

Czytaj »
Andrzej Duda

Orędzie Prezydenta

Oczywiście, że nie można mu wierzyć. Gdyby robił to, co powinien, by jego działania i decyzje były adekwatne do wypowiedzianych we wczorajszym orędziu słów,

Czytaj »
jedna lista

Kanonada

Żądania wspólnej listy wyborczej całej opozycji powinny być adresowane przede wszystkim do KO i Donalda Tuska – bo jego wezwania do jedności to polityczna mimikra, a nie żaden realny plan. Żądania powinny dotyczyć tego, jak tę listę konstruować, by dla pozostałych partii udział nie oznaczał samobójstwa. Słychać te żądania dziś powszechnie, zwłaszcza w Gazecie Wyborczej, ale nie tylko. Tkwi w tym paradoks, o którym warto chwilę pomyśleć – dlaczego teraz, a nie np. przed wyborami w 2019 roku, skoro to wtedy sytuacja była jednoznaczna, a dzisiaj nie jest? Przede wszystkim jednak ów postulat przybrał dziś postać politycznej kanonady, w której m.in. sam wziąłem udział. Tusk wzywa, pozostali odmawiają i to oni są celem artyleryjskiego ostrzału. Jego efekt zaczyna już być widoczny w sondażach. To nie tylko niesprawiedliwie jednostronna polityczna nawalanka, ale i gra bardzo niebezpieczna. Tak grać nie wolno. Zarówno z pryncypialnych, jak i strategicznych powodów. W tej grze głosy wszystkich polityków brzmią fałszywie. Próbujmy patrzeć trzeźwo, bez uproszczeń, bez wypierania rzeczywistości. To nie jest tekst „tożsamościowy” i na pewno nie ku pokrzepieniu serc. To jest tekst o tym, jak być może da się wygrać, a jak na pewno nie.

Czytaj »
wybory

Teraz jest właśnie na to czas!

Nie rozumiem i jak obserwuję (przynajmniej w mojej „bańce środowiskowej”) inni też nie rozumieją, a większość jeszcze oprócz tego jest okropnie

Czytaj »
Państwo PiS

Rozmowy w Genewie a sprawa polska

Polska nie tyle jest, co została podzielona na dwa zwalczające się obozy. Została podzielona przez konsekwentnie i w pełni świadomie prowadzoną

Czytaj »
TVN

PiS niszczy wolne media, bo tego chce

Kaczyński zrobił to, co planował. Uderzył i zmierza do likwidacji niezależnej od władzy, kontrolującej i demaskującej władzę, najsilniejszej i najpopularniejszej stacji

Czytaj »
Państwo PiS

Jakoś to będzie… Jak? Nieważne

Przez ten cholerny litewsko-polski romantyzm i sienkiewiczowskie awanturniczo-tkliwe powiastki o dzikich polach, w Polsce polityki nie traktuje się poważnie. Ciągle

Czytaj »
KOD; Komitet Obrony Demokracji; Prawybory

Do przyjaciółek i przyjaciół z KOD

Kandydujcie. Z obywatelskich list, nie z tych, które partie układają dla siebie. Zbudujmy obywatelską reprezentację, której głosu nie będzie już można po prostu zignorować, jak robiono to zawsze dotąd w odpowiedzi na wezwania do wspólnej listy, do prawyborów, do zdecydowanych działań poza parlamentem i do przeróżnych innych rzeczy – i jak zignorowano nasz głos z tą wyjątkową ostentacją, na którą w osłupieniu patrzyliśmy w czasie niesławnej, zawstydzającej i upokarzającej nas sejmowej owacji. Nie apelujmy już tylko do rozsądku i sumień polityków. Zmieńmy pozycje w ich kalkulacjach.

Czytaj »
aborcja

Mniejsze zło już nie istnieje

Z oskarżeniami swoich mamy oczywisty kłopot. Może jednak my wszyscy, którzy głosujemy we wciąż przegrywanych wyborach, chodzimy na demonstracje, robimy, co możemy lub chociaż myślimy, co zrobić się da, powinniśmy się wreszcie dowiedzieć, że politycy opozycji rozgrywają inny mecz niż my.

Czytaj »
Piotr Szczęsny

Kasprzak pisze do Tuska

W dniu 6 rocznicy wyborów z 2015 roku, kiedy PiS przejął samodzielnie parlamentarną większość po raz pierwszy w historii III RP (lub IV), Paweł Kasprzak w otwartym liście do Donalda Tuska formułuje 8 punktów możliwej mapy drogowej, która poprzez wyborcze zwycięstwo ma szansę zakończyć polski kryzys i polską wojnę.

Czytaj »
Unia Europejska

Jak nie wyjść z Unii?

To, że przekroczyliśmy granicę prowadzącą do wyjścia z Unii nie budzi dzisiaj już wątpliwości. Aktualny przekaz dnia PiS brzmi

Czytaj »
obywatelski sejm

Utopia Obywatelskiego Sejmu

Kiedy myślimy o wyborach, o tym, że one przesądzą o wszystkim, to oczywiście cel – to właśnie „wszystko”, o które toczy się gra – odsuwa na bok wszystkie inne sprawy. W wyborach startują partie i między bajki można spokojnie odłożyć marzenia o jakichś bezpartyjnych konstrukcjach i kandydatach. Żaden ruch społeczny – choćby był najsilniejszy – w wyborczej perspektywie nas nie interesuje. To błąd i o tym za chwilę. Ale trzeba przede wszystkim znać perspektywę i miarę, a więc wiedzieć to przede wszystkim, że dziś jest już bardzo jasne, że „pewniakiem” w wyborach – tą partią, której szanse w pokonaniu PiS są i pozostaną największe bez porównania z konkurentami na opozycji – jest PO z ową atomową bronią, którą jest w niej Donald Tusk. W tym sensie liczy się dzisiaj niemal tylko to. Można się na to zżymać i są ku temu powody, które sam znam aż nadto dobrze, ale to byłoby po prostu daremne.

Czytaj »
Koniec hegemonii 500 plus

Zdradzona rewolucja, zakonnica na pasach

Kilka faktów w cieniu burzy o Fundusz Odbudowy oraz dwa znakomite teksty, które gorąco polecam w Polityce świadczą o tym… – że zakonnica zaszła już w ciążę, proszę Państwa. Zbliża się właśnie do pasów, a nietrzeźwy za kierownicą jest nie tylko Komorowski, ale również Lewica i reszta polityków, polityczni badacze, komentatorzy i opinia publiczna. Czy wobec tego sam uważam się w tym towarzystwie za jedynego trzeźwego? Skądże – raczej po prostu czego innego się nałykałem.

Czytaj »
aborcja

Nigdy, przenigdy, nie będziesz szedł z nami

Oto przed nami Michnik-dziaders, ojciec chrzestny tych, co to polską demokrację, nas i nasze dzieci sprzedali chciwym, zdegenerowanym klechom. Ślepy na własne błędy i winy, arogancki, zarozumiały, wiecznie pouczający, wróg dzisiejszej antyklerykalnej rewolucji, odklejony od rzeczywistości, nierozumiejący współczesności, wart najwyżej wzruszenia ramion. Znajduję ledwie pojedyncze wyjątki wśród mnóstwa jakże chętnie i pewnie wypowiadanych potępień. Wielu moich serdecznych przyjaciół i wielu tych, z którymi w ostatnich latach stałem ramię w ramię w czasem niełatwych sytuacjach – wszyscy ci ludzie porządni i czasem przecież mądrzy albo dzisiaj Michnika nazywają tłustym kocurem, co to na III RP dorobił się majątku i wygody, albo skazują go na zapomnienie. Na nieważność. Niektórzy wprawdzie łaskawie i sprawiedliwie „uznają zasługi”, ale odmawiają jakiejkolwiek wagi temu, co Michnik mówi i pisze dzisiaj.

Czytaj »
Biedroń

Dziura po Ferencu. Prawybory, co z nimi dalej?

W poniedziałek, 15 marca, przecierając ze zdumienia oczy, oglądaliśmy zjazd wszystkich liderów politycznej opozycji na wspólne wystąpienie w Rzeszowie. Skład był taki, że aż wzrokiem szukałem Joe Bidena… Wygłupiam się złośliwie, bo patrzyłem na to z goryczą, kiedy się wszyscy inni cieszyli. Radość – to powinienem powiedzieć wyraźnie pomimo goryczy – jest w pełni uzasadniona. Choć jest też mocno głupkowata – co z kolei trzeba wygarnąć otwarcie. Wreszcie! Opozycja – cała! – popiera wspólnego kandydata w przedterminowych wyborach prezydenta miasta. Kandydat ma przy tym spore szanse. Przeciw niemu nie występuje Zjednoczona Prawica, ale prawica zdezintegrowana. Jest kandydat od Ziobry, jest od Gowina i jest z PiS. Odwrócone role.

Czytaj »
Cambridge Analityca

Wielka Rewolucja Idiotów

Nie wiem, jakie Państwo mają plany na dzisiaj, ale ja idę siedzieć. Na krótko: dwa dni raptem – nic wielkiego. Tymczasem zostawiam tekst, na który spodziewam się zastać trochę odpowiedzi, kiedy wyjdę. Przeczytam wtedy zapewne między innymi, jakim jestem symetrystycznym idiotą i zdradziecką szują. Niemniej skoro każdy ma prawo do własnych zmartwień i swoje żale wylewa bez skrępowania publicznie dzięki nowym mediom, to mam to prawo i ja. Moje zaś zmartwienia związane ze złą władzą są oczywiste. Niewarte więc szczególnej uwagi i nie tak poważne jak te, które wywołuje u mnie kondycja „naszej strony”, a zwłaszcza nikłość szans wobec samego tylko faktu istnienia stron. Samo ich istnienie i spór lub konflikt – to jest poniekąd niezależne od racji, które za każdą ze stron stoją. I jest od nich ważniejsze. Gdyby było inaczej, demokracja byłaby kiepskim wynalazkiem i od władzy ludu, siłą rzeczy niezupełnie roztropnego, wszyscy powinniśmy woleć raczej platońskie królestwo filozofów. Niejasne to trochę, prawdą? Cóż, proszę zatem przeczytać poniższe… Życzę miłego dnia, ciekawej, mam nadzieję, jak zwykle długiej i zawiłej lektury. Do zobaczenia wkrótce 😉

Czytaj »
opozycja demokratyczna

Władza na ulicy – nie teraz?

Wypada odpowiedzieć Cezaremu Michalskiemu. Jest zmorą tej nieistniejącej w Polsce debaty publicznej, że kiedy się pojawia jakaś propozycja,

Czytaj »
wybory prezydenckie

Logiczne trudności Realpolitik

Musimy dziś już organizować się do wyborów parlamentarnych. Wiedząc, że one mają wszelkie szanse odbyć się wcześniej niż za trzy lata. Do wyborów musi pójść ruch obywatelski, by na nowo zbudować ustrój wspólnego państwa, wyznaczyć reguły demokratycznej gry

Czytaj »

Kasprzak: – Jest mi wstyd za opozycję

Patrząc dziś na towarzystwo, które się właśnie ocknęło ze zdziwieniem w policyjnym państwie, zachowajmy przynajmniej pamięć. Nieco wyostrzmy również wrażliwość, nieco zwątpmy we własną pewność, bo niezupełnie mamy się czym pochwalić

Czytaj »
Paweł Kasprzak

Ponad 15% na Kasprzaka

W najbardziej prestiżowym okręgu wyborczym do Senatu, do którego płyną głosy nie tylko z Warszawy, ale i z całego świata, Paweł Kasprzak, kandydujący z Komitetu Wyborczego Wyborców „Obywatele RP”, zdobył 15,31% głosów

Czytaj »
Paweł Kasprzak

Zawodowi politycy i genetyczni demokraci

Kompromisów nie zawiera się ponad głowami tych, których one najbardziej dotykają. Kluczową wartością ludzi nieidealnych jest sposób, w jaki postępują z własnymi błędami

Czytaj »

Odpowiedź na „List prezydentów”

Dlaczego przedstawiamy Państwu te trzy listy jednocześnie, czego nie uczyniło żadne inne medium? Bo bez znajomości treści ich wszystkich trudno wyrobić sobie zdanie w opisywanej, ważkiej dla nas wszystkich sprawie, a właśnie pomoc w tym, poprzez dostęp do wszystkich informacji na konkretny temat, jest w naszej opinii jednym z podstawowych obowiązków obywatelskich mediów publicznych.

Czytaj »